ΜΠρΣερ 31/2026
“Το ενάγον, ως Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης και Αποχέτευσης, εν όψει της προέλευσης της περιουσίας του από τον ιδρύσαντα αυτήν Δήμο, των δικαιωμάτων του Δήμου επί της περιουσίας αυτής, του δημόσιου σκοπού που κατά νόμο επιτελεί, αλλά και του νομικού καθεστώτος υπό το οποίο λειτουργεί, στοιχειοθετεί υπηρεσία του Δήμου με διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια, και συνεπώς, τα χρήματα και τα υλικά που διαχειρίζεται, προς εκπλήρωση δημόσιου σκοπού, δεν κατέστησαν ιδιωτική περιουσία αυτής, αλλά διατηρούν τον χαρακτήρα τους ως δημόσιο χρήμα και περιουσία δημόσιου φορέα. Επομένως, ο εναγόμενος ως διαχειριστής του, ήτοι ως Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της επιχείρησης, φέρει την ιδιότητα του διαχειριστή υπολόγου, ώστε η αστική του ευθύνη δεν υπάγεται στη δικαιοδοσία των τακτικών δικαστηρίων, αλλά του αποδίδεται με τη διοικητική διαδικασία του καταλογισμού, η οποία προσβάλλεται με ένδικα μέσα ενώπιον των διοικητικών δικαστηρίων, αναφορικά με μη – νόμμες δαπάνες, που έλαβαν χώρα με τη συμμετοχή του εν λόγω διαχειριστή στη λήψη των σχετικών αποφάσεων”