Εφετείο Θεσσαλονίκης 1012/2026
Μόνη η παράνομη προσβολή της συγκυριότητας και της συννομής του ενάγοντος επί κοινόχρηστου μέρους της οικοδομής, όπως αυτή περιγράφεται στην αγωγή, δεν αρκεί προκειμένου να χαρακτηριστεί η συμπεριφορά της εναγομένης ως παράνομη προσβολή της προσωπικότητας αυτού. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα εκτιθέμενα στην οικεία μείζονα σκέψη της παρούσας, προσβολή της προσωπικότητας συνιστά η παρεμπόδιση της χρήσης κοινού τοις πάσι ή κοινόχρηστου, κατά την έννοια του άρθρου 967 ΑΚ. πράγματος, τέτοιο όμως δεν είναι τα κοινόκτητα και κοινόχρηστα για τους συνιδιοκτήτες μέρη της οικοδομής, όπως η κολόνα, στην οποία τοποθετήθηκε το επίμαχο κυτίο και συνεπώς, η προσβολή των επ’ αυτής δικαιωμάτων δε συνιστά προσβολή της προσωπικότητας του ενάγοντος.
Περαιτέρω, η κατά τον εκτιθέμενο στην αγωγή τρόπο τοποθέτηση του κυτίου στην κολόνα της οικοδομής δεν απαγορεύεται από τη διάταξη του άρθρου 16 παρ. 10 του ν. 4067/2012, διότι οι αναφερόμενοι στη διάταξη αυτή περιορισμοί, της προεξοχής έως 50 εκ. αττό την όψη του κτιρίου και της τοποθέτησης σε ύψος μεγαλύτερο των 3 μ. από τη στάθμη του πεζοδρομίου, αφορούν στα τεχνικά συστήματα κλιματισμού ή θέρμανσης και παραγωγής ζεστού νερού χρήσης, ηλιοθερμικά πανέλα αερισμού, φωτοβολταϊκά στοιχεία και συναφή, όπως επίτοιχοι λέβητες αερίου και εξωτερικές μονάδες κλιματισμού και όχι στις μετρητικές και ρυθμιστικές διατάξεις των τεχνικών συστημάτων του κτιρίου, όπως είναι το κυτίο διανομέα και μετρητή φυσικού αερίου, η εγκατάσταση των οποίων επιτρέπεται στις όψεις επί του κελύφους του κτιρίου.